ΝΟΜΟΓΡΑΦΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ ΡΙΧΤΕΡ

Από τη στοιχειώδη γεωμετρία στην εφαρμοσμένη γεωφυσική

Η σεισμικότητα του ελλαδικού χώρου μας έχει εξοικειώσει με τη χρήση της κλίμακας Ρίχτερ με την οποία εκφράζεται η ένταση των σεισμών.

Ο προσδιορισμός γίνεται εύκολα με βάση τα χαρακτηριστικά του σεισμογραφήματος, το οποίο παράγεται κατά τη διάρκεια της σεισμικής δόνησης.

'Οπως παρατηρούμε τα πρωτεύοντα σεισμικά κύματα (P) φτάνουν πρώτα στο σεισμογραφικό σταθμό και ακολουθούν τα δευτερεύοντα (S). Ή διαφορά του χρόνου άφιξης είναι στο παράδειγμά μας 24 δευτερόλεπτα. Εξάλλου το πλάτος των δευτερευόντων κυμάτων είναι 23 χιλιοστόμετρα.

Με αφετηρία τα δυο αυτά μεγέθη σύρομε στο νομόγραμμα ή νομογράφημα που έχει κατασκευαστεί από πριν μια ευθεία που ενώνει τις δυο τιμές. Η ευθεία περνάει από σημείο του τρίτου άξονα του νομογραφήματος, πάνω στον οποίο διαβάζουμε την ένδειξη που εκφράζει το μέγεθος του σεισμού σε ρίχτερ. Στην περίπτωση του παραδείγματος είναι 5,1 ρίχτερ.

Σημειώνουμε ότι ο Charles Richter (1900-1985), που βλέπουμε στο πάνω αριστερά μέρος της εικόνας, ήταν καθηγητής στο περίφημο CALTECH (California Institute of Technology) και πρότεινε το 1935, την κλίμακα μέτρησης των εντάσεων των σεισμών που είναι παρόμοια με την κλίμακα που είχε προτείνει ο ιάπωνας σεισμολόγος Kiyoo Wadati. Η κλίμακα χρησιμοποιήθηκε αρχικά για τους σεισμούς της Καλιφόρνιας και μετά επεκτάθηκε παγκοσμίως.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Bruce A. Holt, Erdbeben, Spektrum Ak. Verlag, 1995, σελ. 56, 57

[GEANDER'S HOME PAGE] |
[ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ] | [ΕΙΔΟΣ ΘΕΜΑΤΩΝ] | [ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ] | [ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ]

© Copyright 2000-2012 Ioannis Rentzos All rights reserved.